قبل از هر چیز به استقلالی ها، بابت قهرمانی در جام حذفی اونم بعد از چندسال بی جامی تبریک می گم. حالا بگذریم از این که نتیجه ی آزمایش دوپینگشون تو همین جام، جلوی پرسپولیس مثبت اعلام شد.
بگذریم... زمانی که رفتیم بوشهر، تفریح زیادی نداشتیم. ته تفریحامون این بود که یا بریم سالن فوتبال، یا بریم ساندویچی و اغذیه فروشی ها و این طوری خوش بگذرونیم یا ترمی یه بار یه سینمایی هم بریم و یا با موتور تو خیابون ها چرخ بزنیم. تازه از ترس گرما هم اینا همش محدود به شب ها می شد. دعا دعا می کردیم که کاش که این بوشهرم یه تیم لیگ برتری داشت تا بلکه این طوری یه تفریح به تفریحامون اضافه بشه.
بازی آخر لیگ دسته اول برای صعود به لیگ برتر بود. تو گرمای شرجی و نفس گیر بوشهر، ۳ – ۴ ساعت زودتر خودمونو رسوندیم به ورزشگاه. تازه اونم با هزار تا بدبختی. اما بالاخره خودمونو یه گوشه ای جا دادیم. اما خدا رو شکر، آخر شاهین تونست به لیگ برتر صعود کنه. بعد بازی، تموم تماشاچی ها ریختن داخل زمین و کلی خوشحالی کردند. تا اواخر شب هم تو خیابون های بوشهر جشن و شادی بود. حتی ما اون شب تو جشن خود باشگاه بوشهر هم که با حضور تعدادی از بازیکن ها بود، شرکت کردیم.
صعود شاهین به لیگ برتر و جشن بوشهری ها به همین مناسبت
حالا به تفریحاتمون یکی دیگه اضافه شده بود. تیم های مطرح که می اومدن بوشهر، برای لحظه ای رهایی از بی حوصلگی و رقم زدن خاطره، برای عکس یادگاری گرفتن می رفتیم. بعضی از بازی ها هم خودمونو می رسوندیم ورزشگاه تا بازی تیمی رو که آرزوی لیگ برتری شدنشو داشتیم، از نزدیک ببینیم.
این تیم با بردهاش، ما رو شاد می کرد. با باخت هاشم یه جورایی روح کسالت رو روی بوشهر و بوشهری ها سوار می کرد. بگذریم حالا از این که همین تیم یه روز کام ما پرسپولیسی ها رو هم تلخ کرد و با برد ۱- ۴ اش جلوی پرسپولیس، کلیپی از من با حالت ماتم زده ها رو رقم زد. منی که کلی بچه رو جمع کرده بودم خونمون تا با برد پرسپولیس، حالشونو بگیرم...
این برد شاهین از پرسپولیس، انقدر تو ذهنم مونده بود که زمانی که پرسپولیس سال بعدش اومد بوشهر، اولین چیزی که به سپهر حیدری گفتم، این بود که انتقام بازی قبلی رو بگیرین.
امروز این تیم (شاهینو می گم) تونسته بود به فینال جام حذفی برسه. جلوی استقلالی بازی می کرد که ما هوادارای پرسپولیس چشم بردشو نداریم. چه برسه برای من که الان قرار بود جلوی شاهین بازی کنه و با برد اون بازی، قهرمان جام حذفی هم بشه. در فوتبال عجیب ایران هم که همه چیز محتمله، تکلیف فینال رو به تک بازی سپردند و اونم تو زمین داغون شیراز. ۱۲۰ دقیقه تموم شد. اما هیچ چیز تو این بازی توجه منو جلب نکرد جز صدای تشویق تماشاچی های بوشهری که می خوندند: ... می افتی از او بالا، یار بالا/ همه دستا به بالا، یار بالا... خلاصه پنالتی ها و بالاخره باخت شاهین...
امید شاهینی ها نا امید شد. شاهینی هایی که شاید ته تفریحشون همین باشه که با برد این تیم از جاشون بلند شن و داد یزنن: شاهییییییییییییییییییییییییین.
حالا امشبم بوشهری ها می گن: کبوتر نگران باش که شاهین آمد؟
بنر از طرف شاهینی مقیم لندن
به نام خدا