حتما در قسمت نظرات این پست با نام خود مطلبی بنویسید.
حسنی بعد از یه ترم سنگین برگشته شیراز. همون طور که گفتم: کل زندگیش تو چند تا کلمه خلاصه می شه: نماز، خوندن برای تافل، خواب و خوراک و البته قضای حاجت. چند روز پیش هم، با هم آرامگاه سعدی بودیم.
ساسان جهانی آخرین بار ردش تو شیراز زده شده که طی یه مرخصی با بنیامین و هادی کرمی رفته بودن بگردن.
اظهری هم دفعه ی قبل تو همین پست نوشته بودم که حالشونو تو بازی با پرسپولیس می گیریم. آقا داوود دیدی ما قهرمان شدیم؟ داوود فعلا داره خودشو آماده ی دیدن دانشگاه جدیدش می کنه.
کیومرث بدر هم اومد و نظر داد که ببخشید من نمی تونم نظر بدم. پس مومن اون چیزی که نوشتی چی بود؟ نظر بود دیگه. (این همون نوشته ی قبلی در مورد کیومرث بدره. چون ازش هیچ خبری در دسترس نیست. حتی ما تو Google هم سرچ کردیم.)
بهروزی هم زیاد به وبلاگ سر می زنه. اما یه جورایی کلاس می ذاره و نظر نمی ده. البته می گه: دنبال یه سوژه ی مناسبم تا بیام تو وبلاگ، مثل منصوری. بهروزی گفته که یه 4 - 5 روز می خواد زودتر بره شمال. معین گوش به زنگ باش.
معین هم داره خودشو آماده ی پذیرایی از بچه ها می کنه. تو آخرین اقدام وبلاگیشم سیصد تا سوال برای صندلی گرم خیراندیش فرستاد که ما ۲۰ تاشو گلچین کردیم. بنازم به این همه همت. البته معین مهم ترین کار این چند روز اخیرش مطالعه برای آمادگی تو المپیاده. انشاالله یه پست هم از لوح تقدیرمعین رو وبلاگ بریم. معین نوشتت خیلی زیاد شد ۱۰ هزارتومن بریز به حساب وبلاگ.
تنگستانی هم همراه با آقا رضا دعوت شدن خونه خیراندیش اینا. این آخرین خبری هست که داریم.
دشتی نژاد هم مثل این که زندگی مشترک خیلی مشغله ی کاریشو زیاد کرده. البته برای یک سالگی وبلاگ یه نظر داد و رفت.
بنیامین سرش واقعا شلوغه. مثل همیشه. در ضمن مثل این تابلوی اعلام قیمت بورس هست که قیمت ها رو اعلام می کنه هی خبر از تغییر قیمت ها در کف بازار می ده.
خیراندیش هم که از زیر و بم این روزهاش خودش خبر داد. نیاز به گفتن من نیست.
نوید دشتی هم چن روز پیش رفت سربازی. آموزشی افتاده جهرم. سلامتی سه کس: زندونی و سرباز و بی کس.
مجید جعفرپورم طی یه پیامک یوزر و پسشو از ما گرفته. اما ما تا حالا ردی ازش تو وبلاگ ندیدیم. شاید مجید داره اشتباهی تو یه وبلاگ دیگه پست و نظر می ذاره.
عالی حسینی هم که قبلا یه چندتایی پست گذاشته بود اما حالا ترجیح می ده تو قسمت نظرات بپلکه و اونجا از خودش اثری جاودانه به یادگار بذاره.
سلمان هم که واقعا دمش گرمه. اون پست پرمشغلگیشم که ترکوند. شکر خدا آزمون استخدامی شرکت گاز هم قبول شده و منتظر جواب مصاحبه و از این حرف هاست. آخر هفته هم داره می ره تهرون برای یه آزمون دیگه.
علی غریبی رو کاش که گذاشته بودیمش مسئول یه قسمتی که پول توش باشه. چون از عهده ی مسئولیت هاش بر می آد. گفتیم: آقا شما مسئول کاریابی هستین، اونم کم نمی ذاره و اطلاعیه های شرکت نفت و گاز رو روی وبلاگ می ذاره. علی خسته نباشی. تازه اگه بدونین دیگه چه کارایی می کنه. بعضی از بچه ها رو سر آزمون های استخدامی هم می رسونه. نمونش همین سلمانه.
علی مرادی هم یه چند وقتی قول یه پست بهمون داده بود. به قولش وفا کرد. حالا ببینیم به قولش که گفته تابستون می ترکونه عمل می کنه یا نه.
منصوری هم شکر خدا هنوز زندست و زنده بودن خودشو با گذاشتن یه پست اعلام کرد.
تشت زر و نیکخو و صایبی هم از بو دن این وبلاگ خبر دارن. سروش می گه که بهشون گفته. اونا هم گفتن چطور آقایون مطلب نمی ذارن، از ما توقع دارین. (این مطلب عین عبارتی که قبلا هم نوشته بودم.)
تشت زر از بین گروه بالا یه بار اومد نظر گذاشت که به خاطر پروژه دکتر آذین سرم شلوغ بوده اما از این به بعد خیلی می آم. اما ما متاسفانه بازم نه پستی دیدیم، نه مطلبی. ( این مطلب هم نوشته ی پیشین همین پسته.)
بارگاهی هم تا سایت های فوتبال مجازی و خبرهای روزنامه ها هست به این وبلاگ کاری نداره. اما همون طور که گفتم: خانمش به وبلاگ سر می زنه و اتفاقا از این وبلاگ خوششم می آد.
خردمند هم که اینترنت خونشون قطعه. اما تا قبلش به وبلاگ سر می زد و یکی از زحمت کش های این وبلاگ بود.
قنبرپورم هیچ خبری ازش در دسترس نیست.
توانا. راستی ببخشید وبلاگ چیه؟ فکر کنم تا آخر عمر این وبلاگ این نوشته در مورد موسی صادق باشه.
حامد جعفری هم می گه ناموسا رو دست وبلاگتون نمی آد. اما عذرش برای نیومدن تو این وبلاگ پذیرفتس.
احسان حسین زاده هم که تکلیفش مشخصه.
حسینی رو دو بار تو دانشکده ی مهندسی دیدم گفت: از بودن این وبلاگ خبر داره. پس دیگه نمی نویسم نمی دونم حسینی از بودن این وبلاگ خبر داره یا نه.
راستگو رو نمی دونم.
راستی امین رحمانی پور کجاست؟ کی ازش خبر داره؟
رضا رستمی هم که تو کل کل استقلال پرسپولیس تو این وبلاگ غرق شده. اما رضا نیازی به این کارها نیست. همه می دونن پرسپولیس سرور استقلاله. حالا که بحث تیم های خارجی رو پیش کشیده. دیشب داشتم بازی رده بندی جوانان جهان بین آلمان و برزیلو می دیدم. آلمان یک هیچ افتاد جلو. گفتم سوژه ی خوبیه. فردا حال رضا رو می گیرم تا حواسم به بازی نبود دیدم شده ۳-۱ به نفع برزیل. گفتم خوب شد چیزی تو وبلاگ ننوشتم. اما از اون جایی که جوجه رو آخر پاییز می شمرن، آلمان ۴-۳ برد. عشق است فوتبال آلمانی.
امیر زندوی فرد هم که فعلا معلوم نیست کجاست. غرق شده یا نه؟
ضرغامی هم دوره ی سربازیش تموم شده و ازش خبری ندارم.
قاسم گلشن هم دنبال یه کار تحقیقاتی با دکتر مفرحیه.
رضا نوروزی هم یه چند تا نظری گذاشت. اما فعلا ازش خبری نیست.
امین احمدی هم به وبلاگ سر می زنه. اما دریغ از یه نظر خشک و خالی.
حمید پاک نیت هم جز قبولی های اولیه ی آزمون شرکت گازه. ۲هفته پیش هم آزمون مرحله ی دوم داشت. امیدواریم تو این مرحله هم موفق باشه.
جعفری راد هم خبری ازش در دسترس نیست.
رامین خادمی داره با گروهک ریگی تو زاهدان دست و پنجه نرم می کنه و سنگر خودشو کتابخونه ی دانشگاه قرار داده. صبح تا شب، شب تا صبح درس می خونه.
کامران صیادی هم از پست قبلی تا این پست یه بار باهام تماس گرفت. می گفت که دلش برا من و همه ی بچه ها تنگ شده.
غلامپورم از همون هایی هست که به وبلاگ سر می زنه و اما نه نظر می ذاره نه پست. علتشم از خودش باید پرسید. (عین نوشته ی قبلی)
هادی کرمی هم که به عنوان بهترین دوست محمد رفیعی انتخاب شد. چند وقت پیشم با اکیپی که گفته بودم، رفته بودن شیراز بگردن. بالاخره هادی به خاطر وضعیت تاهلش یه پاش برازجونه، یه پاش شیرازه. هفته ی بعدم تهرانه برا آزمون استخدامی.
اکبر کهزادی تو عسلویه و اوقات فراغتش به وبلاگ سر می زنه.
محسنی تو اینترنت ترجیع می ده تو سایت های دانلود بچرخه تا این که بیاد تو وبلاگ درپیت ما. (عین نوشته های قبلی)
قاسمی هم سروش می گه بهش اطلاع رسانی شده. اما ما هیچ ردی ازش تو وبلاگ نزدیم. (عین نوشته های قبلی)
گزدرازی و گودرزی هم معلوم نیست می دونن همچین وبلاگی هست؟ (عین نوشته های قبلی)
عباسی هم دوباره به وبلاگ برگشت.
محمد رفیعی هم فعلا داغ داره علیرضا گوهرشناسه. محمد و علیرضا خیلی با هم رفیق بودن.
"امین علمداری هم مفقودالاثره." بعد این که این نوشته رو تو پست قبلی نوشتم، امین علمداری گفت: نه بابا مفقودالاثر نیستم. اتفاقا به وبلاگ سر می زنم.
هابیل موسوی هم ازش هیچ خبری ندارم. چند باری هم بهش اس ام اس دادم جواب نداد. آخه هابیل شونصد تا خط داره.
حامد کریمی هم که مثل مور و ملخ خبر ازش ریخته تو وبلاگ.
به نام خدا