آرزو

آرزو، هدف، آرمان، رویا و... هرچی که اسمشو بذارید بالاخره هر کدوم توی ذهنمون برای آینده یه سری فکر و خیال دور و دراز داریم. یکی میخواد پولدار بشه، یکی دیگه به شغل دولتی راضیه. یکی شبها خواب دوست اجتماعیش رو میبینه (گفتم دوست اجتماعی که یه بار سوء تفاهم پیش نیاد ما اینجا داریم مسائل منافی عفت رو ترویج میدیم[نیشخند])، اون یکی میخواد خدا همه مریض هارو شفا بده!

اولین شب جمعه ماه رجب معروف به "لیله الرغائب" هست؛ شب آرزوها...

یه سِری آرزو بین همه ماها مشترکه؛ سلامتی خونواده، سعادت دنیوی و اخروی، عاقبت بخیری و... بیاید از گفتن این آرزوهای تکراری بگذریم. ازتون میخوام دید تازه ای به اطرافتون - به زندگی - داشته باشید و برای همدیگه آرزوهای جدیدمونو بنویسیم. لازم نیست که حتما این آرزو یه چیز خیلی عجیب غریب باشه. نترسید که بقیه در موردتون چه فکری میکنن[خونسرد]

شاید خوندن آرزوی من توی بخش نظرات بتونه منظورمو بهتر برسونه

پس دست به کار شید... خودتون باشید

پی نوشت: "بالاخره آن مرد آمد" هرچند در رکاب "همراهان امام زمان"، "خلبانی" که انگار این دفعه خودش بدجور دور خورده و کسی که مدتهاست توی آب و نمک و سرکه و سکنجبین خوابونده شده باعث شد که بقول معروف سپهر سیاسی ایرانمون بس شلوغ بشه. فارغ از اینکه رای بدید یا ندیم، خرداد (و خدایی نکرده تیر) داغی رو در پیش داریم.

اما با نظر حامد موافقم. فکر میکنم اینجا جای مناسبی نیست که بخوایم از مسائل سیاسی حرف بزنیم یا شاید بهتره بگم هنوز مناسب نیست. منِ "نوعی" هم نه از سیاست چیزی سرم میشه و نه علاقه ای بهش دارم. پس ببخشید اولین موضوعی که مطرح کردم از هات ترین مسئله روز کشور فرسنگ ها فاصله داره.

تولدتون مبارک خانم خیراندیش

سلام به همه ی بچه های مهندسی شیمی ورودی ۱۳۸۵ دانشگاه خلیج فارس بوشهر که عنوانشو یه تریلی هم نمی تونه بکشه.

انشاالله که حال همتون خوب باشه.

امشب تولد کسیه که یه جورایی می شه بهشون لقب "مادر وبلاگ" رو داد. کسی که در بین خانم های دوره ی کارشناسی، تنها کسیه که به این وبلاگ وفادار بوده و پست و نظر می ذاره.

(البته خانم قنبرپور هم قبلنا پست می ذاشتن. خانم دشتی نژاد هم قبلا یه پست که اتفاقا اونم برای تولد خانم خیراندیش بوده، گذاشتن. خانم ها قاسمی و تنگستانی و تشت زر و گزدرازی هم تا به حال نظر دادن. اما ...) 

نون و پنیر رامک

تولدتون مبارک

شعری از امام خمینی (ره)

لب دوست

گـــــرچه از هر دو جهان هيچ نشد حاصل ما      غــــم نباشد، چـــــــو بـــــود مهر تو اندر دل ما

حاصل كونْ و مكان، جمله ز عكس رخ توست     پس همين بس كه همه كوْن و مكانْ حاصل ما

جملـــــــه اسرار نهان است درونِ لب دوست     لب گشا! پـــــــرده بــــــــرانداز ازين مشكل ما

يـــــــــــا بكش يــا برَهان زين قفس تنگ، مرا     يا بــــــــرون ساز ز دل، ايـــــن هــوس باطل ما

لايـــــق طوْف حــــــــــريم تو نبـــــــــوديم اگر     از چــــــه رو پس ز مــــحبت بسرشتى گِل ما؟