خاطره ی شماره ی ... (چقدر جوون بودیم.)
با این تحلیل ها و کل کل ها و گزارش های فوتبالی، پای نود رو به وبلاگ باز کرده بودیم. حالا این برنامه ی هفت دست بردار وبلاگ ما نیست. حالا هر وقت که برنامه ی هفت رو می بینم، تبدیل شده به یه دفتر خاطرات برا من. ۲ هفته پیش که آتیلا پسیانی رو دیدم، یاد اون خاطره ی جالب با ایمان افتادم که براتون تعریفش کردم. حالا این برنامه ی هفت، نوبت استاد مرتضی احمدی بود که با حضور خودش خاطره ای مشترک با بچه های رشته رو برام زنده کنه. خاطره ای که در سینما بهمن بوشهر رقم زده شد. جایی که یکی از جشنواره های طنز محلی به نام مختک (از دوستان بوشهری می خوام که معنی این کلمه رو بنویسن) برگزار می شد و استاد مرتضی احمدی، یکی از داوران این جشنواره بود. من و داوود و پویا مرشدی هم اونجا حضور داشتیم و فرصتو مغتنم شمردیم و با این بازیگر قدیمی عکسی به یادگار گرفتیم. در ضمن عنوان کنم که استاد مرتضی احمدی، یکی از پرسپولیسی های تیر و قدیمی هستند.

تو رو خدا ببینین من چه عکسی از اون ۲ تا گرفتم؛ داوود چه عکسی از من گرفته!!!
به نام خدا