سلام خدمت همه‌ی دوستان

چه اونایی که دفاع کردن، چه اونایی که حمله...

انشاالله که حال همتون خوب باشه...

تبریک ویژه می گیم به دوست خوبمون آقای بنیامین جعفریان و خانم دشتی نژاد که روز یکشنبه دفاع کردن. ما که نتونستیم سر جلسه‌ی دفاع بنیامین حاضر باشیم اما در عوض به همراه آقای حسنی و خانم گزدرازی به نمایندگی از تمام بچه ها در جلسه‌ی دفاع خانم دشتی نژاد حاضر شدیم. ارائه‌ی خوبی از طرف ایشون دیدیم که نشون می داد روی موضوع تسلط خوبی دارن. برای تمام همکلاسی های دوره‌ی لیسانس آرزوی موفقیت و توفیقات روز افزون داریم...

بی شک هر ارائه ای باید برای شما آموزه های جدیدی داشته باشد. من هم سعی می کنم توی این پست، هر چند کوتاه و مختصر آموزه های خودم رو بیان کنم.

استرس: جزیی جدایی ناپذیر برای هر ارئه در جلسه‌ی دفاع. عاملی که شما رو به گفتن و شنیدن کلمات اشتباه و بعضا خنده دار وادار می کنه.

"درسته... قبول دارم...": جمله ای که لازم است در جواب صحبت های داوران محترم، به کرات از آن استفاده کنید.

پذیرایی: مهم ترین رکن هر دفاع است که اگر نبود، معلوم نبود چه اتفاقی رخ می‌داد؟؟؟

عکس یادگاری: فرصتی برای فیگور و ژست گرفتن بچه هایی که توی جلسه‌ی دفاع حاضر بودن برای تجدید خاطرات...

چقدر چیز یاد گرفتم ...

این چند تا عکسم ببینین بد نی ...



به کلمه‌ی "بوشهر" در عنوان پایان نامه توجه کنید...



این جلسه‎‌ی دفاع است...



دو خود شیفته...